مدیریت رفتار سازمانی
نسیبه اسماعیلی؛ محمد حامی؛ وحید شجاعی
چکیده
پدیده سکوت سازمانی در میان معلمان تربیتبدنی، از مهمترین موانع ارتقای ارتباطات شفاف، کارکرد حرفهای و مشارکت فعال در مدرسه به شمار میرود. هدف پژوهش حاضر، تبیین عوامل مؤثر بر سکوت سازمانی معلمان تربیتبدنی و ارائه راهبردهایی برای برونرفت از آن، با تأکید بر نقش عدالت ترمیمی بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش نظریه دادهبنیاد ...
بیشتر
پدیده سکوت سازمانی در میان معلمان تربیتبدنی، از مهمترین موانع ارتقای ارتباطات شفاف، کارکرد حرفهای و مشارکت فعال در مدرسه به شمار میرود. هدف پژوهش حاضر، تبیین عوامل مؤثر بر سکوت سازمانی معلمان تربیتبدنی و ارائه راهبردهایی برای برونرفت از آن، با تأکید بر نقش عدالت ترمیمی بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش نظریه دادهبنیاد انجام گرفت. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۲۰ نفر از معلمان، مدیران، کارشناسان آموزشوپرورش و متخصصان علوم تربیتی بهصورت هدفمند گردآوری و از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شد. روایی و پایایی به تأیید رسید. یافتهها نشان داد که سکوت سازمانی نتیجه شرایط علّی همچون بیاعتمادی نهادی، انسداد ارتباطی، فقدان عدالت در تخصیص منابع و تجربیات تلخ ناشی از ابراز نظر است. شرایط زمینهای همچون فضای کلی محافظهکار، ناهماهنگی ساختاری در نظام مدرسه و ضعف در تعاملات درونسازمانی، بستری برای گسترش این پدیده فراهم میآورد. درعینحال، متغیرهایی نظیر نبود انسجام نهادی در مواجهه با تعارضات فرهنگی و فشارهای قانونی، بهعنوان شرایط مداخلهگر نقش بازدارنده در خروج از سکوت ایفا میکنند. در این میان، راهبردهایی همچون نهادینهسازی عدالت ترمیمی، تقویت منابع انسانی، گسترش ظرفیتهای فرهنگی و ارتباطی و ارتقاء مشارکت اجتماعی معلمان میتواند مسیر برونرفت از سکوت را هموار سازد. پیامدهای اجرای چنین راهبردهایی در دو سطح فردی (بهبود سلامت روانی) و سازمانی (افزایش سرمایه اجتماعی و بهبود ارتباطات مدرسه) قابلمشاهده است.
