نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• زهرا جزندری ¹
• حسن بحرالعلوم ²
• ناهید داروغه عارفی ¹

¹ گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

² گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

چکیده

هدف از انجام این پژوهش، بررسی اثر دورکاری اجباری بر رضایت شغلی معلمان تربیت‌بدنی با نقش میانجی کیفیت زندگی کاری بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه معلمان تربیت‌بدنی استان خراسان ‌رضوی (3000N= ) تشکیل دادند که 334 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی- خوشه‌ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه دورکاری اجباری ریچاردز و همکاران (2005)، پرسشنامه کیفیت زندگی کاری معلمان ایلگان و همکاران (2014) و پرسشنامه رضایت شغلی هون و گرونیگز (1999) استفاده گردید. برای بررسی روایی صوری و محتوایی این پرسشنامه‌ها از نظرات صاحب‌نظران و اساتید مدیریت ورزشی کمک گرفته شد و برای تعیین روایی سازه پرسشنامه‌ها از روایی همگرا و واگرا استفاده شد. نتایج آلفای کرونباخ نشان داد که پرسشنامه‌ها از پایایی قابل قبولی برخوردارند. برای آزمون فرضیه‌ها از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. جهت برآورد فرضیه‌ها از مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار smart pls 3 و spss استفاده شد. نتایج نشان داد دورکاری اجباری بر کیفیت زندگی کاری تأثیر مستقیم و معناداری دارد (32/14T= و 44/0β=)، همچنین کیفیت زندگی کاری بر رضایت شغلی معلمان تربیت بدنی تأثیر مثبتی را نشان داد(59/28T= و 63/0β=). دورکاری اجباری بر رضایت شغلی تاثیری نداشت و نقش میانجی کیفیت زندگی کاری در رابطه بین دورکاری اجباری و رضایت زندگی تایید شد. بنابراین توسعه و تقویت دورکاری در مدارس همراه با گسترش زیرساخت‌های لازم و ضروری باعث افزایش کیفیت زندگی کاری و در نتیجه رضایت شغلی می‌شود.

کلیدواژه‌ها

• بیماری کرونا
• دورکاری
• دستمزد عادلانه
• معلمان تربیت بدنی
• مدلسازی معادلات ساختاری

موضوعات

• مدیریت رفتار سازمانی